۴ بازیکن · تو در برابر ۳ هوش مصنوعی · یک معامله
در مزایده یک گیرنده در مقابل سه مدافع انتخاب می شود. پس از ۱۸ تریک ها، گیرنده با رسیدن به هدف امتیاز کارت قرارداد را می برد؛ در غیر این صورت مدافعان برنده می شوند.
- 1
هدف
- سه مبارزه عبارتند از: لو باتلر (حکم I، پتی)، لو موند (ترامپ بیست و یکم) و لو مات (احمق، طبق قوانین بهانه). هدف بازیکن بستگی به تعداد مبارزات نهایی گرفته شده دارد، نه تعداد بازی های اولیه.
- دکلر باید ۵۶ امتیاز کارت با ۰ مبارزه، ۵۱ با ۱، ۴۱ با ۲ یا ۳۶ امتیاز با هر ۳ کارت داشته باشد. رسیدن یا فراتر رفتن از هدف مربوطه قرارداد را می برد.
- 2
راه اندازی
- از تمام ۷۸ کارت مارسی استفاده کنید: ۱۴ کارت در هر کدام از فنجان، شمشیر، باتون و سکه، برتری از I–XXI و لو مات (احمق). به هر بازیکن ۱۸ کارت و به شین ۶ کارت بدهید. بازیکن سمت راست پخش کننده شروع می کند و بازی خلاف جهت عقربه های ساعت ادامه می یابد.
- هر صندلی یک بار پیشنهاد می دهد و قراردادی بالاتر از پیشنهاد فعلی را رد یا انتخاب می کند: Prise ×1، Garde ×2، Garde sans ×4، Garde contre ×6. بالاترین پیشنهاددهنده گیرنده می شود؛ سه نفر دیگر با هم دفاع می کنند.
- اگر همه رد شدند، معامله را لغو کنید. همچنین برای پتی سک لغو کنید: بازیکنی پتی را به عنوان تنها حکم خود نگه می دارد و هیچ بهانه ای ندارد.
- 3
چین و دورریختنی ها
- Prise/Garde: چیئن را آشکار کنید، بگذارید گیرنده آن را بگیرد، سپس شش کارت را دور بیندازید. شاه ها و مبارزات قابل دور انداختن نیستند. ابتدا از کارت های معمولی استفاده کنید؛ فقط زمانی که کمتر از شش کارت موجود باشد، باید حکم های غیرمبارزه ای کسری را پر کنند. حکم های دور انداخته شده عمومی هستند و دور انداختن برای گیرنده حساب می شود.
- گارد سانس: چیئن را آشکار نکنید یا نگیرید؛ در محل سکونت برای گیرنده حساب می شود. گارد کنتر: آن را هم پنهان نگه دارید، اما آن را به مدافعان در محل سکونت اعطا کنید.
- 4
اظهارنامه ها قبل از اولین کارت شما
- Poignée (چند حکم) اختیاری است. ۱۰/۱۳/۱۵ حکم را نشان دهید و جایزه ۲۰/۳۰/۴۰ دریافت کنید. Excuse فقط زمانی می تواند کمبود یک کارت را پر کند که همه حکم ها نمایش داده شوند. جدول زیرمجموعه های مرتب شده را در تمام سطوح موجود ارائه می دهد.
- استثنا: گیرنده ای که چهار شاه و مجموعا ۱۵ حکم را در دست دارد و دور انداختن اجباری عمومی می تواند آن ها را در سه مشت دور بیندازد.
- تنها کسی که برنده می شود می تواند قبل از بازی چلم را اعلام کند. یک اسلم اعلام شده برای بردن هر ۱۸ تریک ۴۰۰ امتیاز یا در صورت شکست ۲۰۰ امتیاز منفی دارد. یک اسلم اعلام نشده برای تیمی که هر تریک را می برد، ۲۰۰ امتیاز دارد.
- 5
نواختن یک نوبت
- هر بازیکن یک کارت برای یک تریک بازی می کند. اگر ممکن است خال لید را دنبال کنید؛ در غیر این صورت حکم بازی کنید. اگر هیچ کدام را ندارید، هر کارتی را بازی کنید. همیشه می توان بهانه بازی کرد.
- وقتی لازم است حکم بازی کنید، اگر ممکن است بالاترین حکم تریک را بیش از حد بازی کنید، حتی حکم یک شریک مدافع. فقط اگر نتوانید، می توانید حکم پایین تر بازی کنید. این موضوع هنگام شروع حکم نیز صدق می کند.
- بالاترین حکم برنده می شود؛ در غیر این صورت، بالاترین کارت خال اصلی برنده می شود. رتبه های عادی، بالاترین اول: Roi > Reine > Cavalier (اسب) > Valet > ۱۰ > ... > ۲ > As. ترامپ ها بر اساس عدد مقایسه می شوند. برنده بعدی پیشتاز است.
- معمولا بازیکن سمت راست دیلر اولین تریک را لید می کند. اگر گیرنده چلم (اسلم) را اعلام کند، گیرنده به جای آن لید است.
- 6
بهانه مدیریت
- Excuse معمولا برنده نمی شود. اگر بازی شود، کارت غیر Excuse بعدی خال را تعیین می کند. قبل از آخرین تریک با تیم اصلی باقی می ماند؛ اگر تیم مقابل تریک را ببرد، جدول به طور خودکار ۰.۵ امتیاز بدون تعویض کارت به او پرداخت می کند.
- در آخرین تریک معمولا بهانه به تیم مقابل می رسد. استثنا: اگر تیمش ۱۷ تریک قبلی را برده باشد و در آخرین تریک Excuse را رهبری کند، برنده می شود و اسلم کامل می شود و با آن تیم می ماند.
- 7
امتیازهای کارت و پاداش ها
- امتیاز کارت: ضربات و شاه = ۴.۵؛ بی بی = ۳.۵؛ شوالیه ها = ۲.۵؛ سرباز = ۱.۵؛ سایر کارت ها = ۰.۵. مجموع دسته کارت ۹۱ است. امتیازهای کارت تعیین می کند که آیا گیرنده به هدف می رسد یا نه؛ این ها تسویه نهایی نیستند.
- Petit au bout: Petit در آخرین تریک ۱۰ × ضریب قرارداد به تیم برنده آن تریک می دهد. اگر اسلم با Excuse تمام شود، به جای آن از تریک ماقبل آخر استفاده کنید.
- پاداش های پوانیه به تیمی تعلق می گیرد که قرارداد را می برد، نه لزوما تیم اعلام کننده. نه پاداش های پوانیه و نه شلم در قرارداد ضرب نمی شوند.
- 8
امتیازدهی و پایان
- پس از ۱۸ ترفند، امتیازهای کارت گیرنده شمرده می شود، شامل هر چین یا دور انداختن کارت که به گیرنده داده می شود و تنظیمات بهانه. مبارزات گرفته شده هدف را تعیین می کنند.
- ابتدا تسویه پایه قرارداد را محاسبه کنید: (۲۵ تفاوت مطلق بین امتیازهای کارت اعلام کننده و هدف) × ضریب قرارداد. اگر قرارداد موفق شود، هر مدافع به اعلام کننده پرداخت می کند. اگر قرارداد شکست بخورد، اعلام کننده به هر مدافع پرداخت می کند.
- مثال: گارد ضریب ۲ دارد. با ۲ مبارزه، هدف ۴۱ است و دکلر ۴۵ امتیاز کارت می گیرد. بدون امتیاز اضافی، هر مدافع (۲۵ ۴) × ۲ = ۵۸ امتیاز می پردازد و دکلر مجموعا ۱۷۴ امتیاز دریافت می کند.
- در نهایت، پاداش های پتی، پوانیه و شلم را بسته به اینکه کدام طرف آن ها را کسب می کند، اضافه یا کم کنید. این ها می توانند محل نهایی را تغییر دهند.
- هر سه مدافع سود یا ضرر نهایی یکسانی دارند. امتیاز گیرنده سه برابر هر مدافع با علامت مخالف است، که مجموع چهار امتیاز صفر می شود.
